Merhabalar.. Öncelikle bu konuyu kendimi tanıtmak için açıyorum. NobLe kimdir sizce? Gelin ufak bir tarih yolculuğuna çıkalım
forumexe.com - NobLe [Alperen KIRCALI] Kimdir ?






Benim adım Alperen KIRCALI. Genelde yakın çevrem " Alp " arkadaşlarım " Alper " der. Nedenini bilmiyorum. İsmimden dolayı bir siyaset durumu söz konusu aslında ama şimdiye kadar hiç siyasetle işim olmadı. 17 Temmuz 1992 tarihinde İzmir Bornova Ege Üniversitesi hastahanesinde gözlerimi açmışım. Şu kadar kile şu saatte dogdum falan demicem çünkü bende bilmiyorum hiç merakta etmedim açıkcası. 7 yaşımda gene Bornova'nın Yahya Kemal Beyatlı İlköğretim Okulunda eğitime başladım. İlkokul 8'e kadar devam etik orada. Sonra LGS sınavlarına girdim. Puanım iyiydi fakat sistem kötüydü. Sistemin sınavdan sonra değiştirilmesi bizi epeği çöküntüye sokmuştu. 380 gibi bir puan almıştım yanlış hatırlamıyorsam. Puanım zamanına göre iyiydi ve o puanla Çınarlı Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesine Gittim. Anadolu kısmına girdim Anadolu Teknik ve okula birincilikle girdim. Ne oldu birincilikle girdin falan demeyin bende bilmiyorum hiçbir işime yaramadı. Sanki fen lisesine birincilikle girmişim gibi söyledim sanırım biraz Neyse 9. sınıfta benle aynı sınıfta olan ve bizlerden 3-4 yaş büyük elemanlar vardı. Bizimle aynı dönem okuyan ve 22 yaşında liseyi bitiren arkadaşlar bunlar onlar sayesinde okulda etrafımızda sorun yaşamadan geçirdik. 2 yıl önce üniversite sınalarına girdim ve bu sene 2011 yılında inşallah bir yerlere giricez. Ben buyum işte...

Şimdi biraz daha teferruatına girelim. Benim annem Urfalı babam ise Bulgaristanda dogmuş Türkiyede büyümüş. Yani bulgar türk kırması bir insanım Ben doğduğum yer itibari ile biraz tuhaf büyüdüm. Yani ben İzmir'in (benim gözümde) en güzel yerinde dogdum. Etrafımız gece klübü bar cafe vs çevriliydi. Sürekli müzik sesleri içki şişelerinin sesleriyle büyüdüm. Sigara ve esrar dumanlarını unutmamak gerek tabi Ben 8-9 yaşında iken barlarda takılıyordum. Aşagımızda barlar vardı ve üst katta oturdugum için adamların hepsini tanıyordum. Yani oranın maskotu gibi birşey olmuştum. Herkes beni seviyordu.Benim çocuklugum öyle sokakta top oynayarak mahallede koşturarak meyve agaçlarına çıkmakla geçmedi yani. Benim yaşıtlarım arabanın altına kaçan topları alırken ben cafede oturmuş ya Nargile ya sigara içiyor oluyordum. Eğlence dünyasına merakım fazlaydı ve bu dünyanın beni içine aması hiçte zor olmadı. Maddi durumumuz iyiydi. Yani bir dediğimi iki etmeyen birşey istediğimde alan bir babam ve benim herşeyinden çok seven bir annem var. Şimdi her ne kadar ayrı olsalarda 14 yaşımda ailem sigara içtigimi ögrendi. Ben söyledim gizlemek istemediğim için. İlk başlarda ne kadar karşı çıksalarda sonradan alıştılar zaten. Bu galiba benim en büyük hatamdı çünkü gizli içerken az içiyor insan. Sonrasında tabiri caizse dozunu kaçırıyoruz. İşte ben böyle büyüdüm. İçki sigara kızların bol oldugu bir ortamda. Bu dünyanın tek kötü tarafını 17 yaşımda öğrendim. O zamanlar liseliler gibi atarlıydık tabi fazla atarın birgün bize batacağını bilmiyorduk. Yaptıgmız bir tartışmadan sonra 8-9 ay kadar Urfa'ya anne tarafının yanına kaçtım. Kaçtım diyorum çünkü harbi harbi kaçtım ortalık durulunca geri döndüm. Öyle arada başım derde girince beni gönderirler yoksa sakata binicez Unuttuğum birşey var mı diye düşünüyorum.. He birde herşeyimden çok sevdigim ilk göz agrım bir arabam var Toyota Corolla 1996 model Onunla neler yaşadığımızı anlatamam. Hislerimi onunla paylaşırım hep Sırf akşam yemegi yemek için bile İzmir'den Antalya'ya gitmişliğimiz vardır Bir ara resimlerini atarım
Kaynak: FoRuMeXe.CoM http://www.forumexe.com/frm/showthread.php?t=103095

Son olarak kişiliğimden bahsedeyim. Aşka inanmam bece çocukların yeni nesil ergenlerin liselilerin uydurdugu egolarını tatmin etmek için buldukları bir kelime. Hani eski aşklardan hangisi kaldı diyenlerdenim galiba bende Sen hiç aşık olmadın mı diceksiniz tabiki oldum. Herkesin küçüklük aşkı vardır ben 5. Sınıfta aşık oldum ilk kez. Lise 3. sınıfa kadar devam ettirdik sonra ilahi kader mi ne diyorlar ona bagladılar biraz. Ailesiyle gittigi bir tatilde gece gelirken geçirdikleri kazada canlı çıkan olmadı.. O zamandan sonra aşka inanmıyı bıraktım etrafımdaki gençleri gördükçe inanasımda gelmiyor. Artık sadece kendi dalgama bakan eğlenen gülen hiçbirşey takmayan biri oldum. Böyle yaşamayı seviyorum. Her gece barda her gece farklı mumlarla karanlığa gömülüyorum. Ama her sabah aynı güneş ile uyanıyorum ve hayatıma devam ediyorum. Biraz agır konuştum galiba ama başka türlü anlatamıyorum affola artık
Kaynak: FoRuMeXe.CoM http://www.forumexe.com/frm/showthread.php?t=103095

Ben böyle biriyim işte aklınıza takılan her türlü soruyu yanıtlayabilirim. Bazı iletişim adreslerimi veriyorum sizlere bana ulaşmak için onları kullanabilirsiniz..

MSN: alperenkircali@windowslive.com
Facebook: [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. ÜYE OLMAK iCiN TIKLAYIN...]
Twitter: [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. ÜYE OLMAK iCiN TIKLAYIN...]

varya kaleme alırsan ilerde yaşicaklarınıda yazarsak roman olur

Tanıştığıma Memnun Oldum

Yaşadığı yerin yuttuğu genç misali bi başka deyişle
umarım büyük hatalara sebep olmadan yuva kurar vatana hayırlı ferdler yetiştirirsin Alperen.

Evet Haklısın

Bende dostum miley (135):

Bir bölümü silip iki bölümde değişiklik yaptım.Mağlum edepsizdensiz çok.
Bu arada tekrar hoşgeldin.

Sagolda gerek yoktu. İnternette her forumda yazıyorum bunu kopyala yapıştır..

banada alper derler

Aynen abi yaşadıgım yer beni içine aldı dogdugum ilk günden beri Ama memnunum hiç şikayetçi olmadım Yuva kurmak benimde en büyük hayalim. Güzel bir eş bir kız bir erkek çocuk güzel bir ev araba ve iş Hayallerimin peşinden her zman gittim allah nasip ederse gitmeye devam

Amin..