Pir Sultan Abdal Şiirleri

Bir nefesçik söyleyeyim,
Dinlemezsen n'eyleyeyim?
Aşk deryasın boylayayım,
Ummana dalmağa geldim.
 
Ben Hak'la oldum aşina,
Kalmadı gönlümde nesne.
Pervaneyim ateşine,
Oduna yanmağa geldim.
 
Aşk harmanında savruldum,
Hem elendim hem yuğruldum.
Kazana girdim kavruldum,
Meydana yenmeğe geldim.
 
Ben Hakk'ın edna kuluyum,
Kem damarlardan beriyim.
Ayn-ı cemin bülbülüyüm,
Meydana ötmeye geldim.
 
Pir Sultan'ım der: Gözümde,
Hiç hata yoktur sözümde.
Eksiklik kendi özümde,
Darına durmağa geldim.
 
Bir seferim vardır Urum üstüne,
Yüce dağ başında eri gözlerim.
Al elimi kaldır Kırklar, Yediler,
Bir himmeti keskin piri gözlerim.
 
Bismillah dedim de girdim helale,
Gözüm açıp baktım bir hub cemale.
Sıdk ile çağırdım ceddim celale,
Eriş Hızır Nebi carı gözlerim.
 
Kuduretten yanar şem'a ışığı,
Mevla'm Hak diyenin üğrür beşiği.
Din serveri Muhammed'in eşiği,
Halil'e yapılan şarı gözlerim
 
Keskin Zülfikar'la Ali gazada,
Umarım inayet ede bize de.
Bağdat'ta Mansur'un canı cezada,
Kemendim boynumda darı gözle
 
Pir Sultan Abdal'ım, sır Ali sırrı,
Sırat'ı geçenin Cennet'tir yeri.
Veysel Kara Hint'ten Yemen'den beri,
Muhammet Ali'de nuru gözlerim.
 
Bize de Banaz'da Pir Sultan derler
Bizi de kem kişi bellemesinler
Paşa hademine tembih eylesin
Kolum çekip elim bağlamasınlar
 
Hüseyin Gazi Sultan binsin atına
Dayanılmaz çarh-ı felek zatına
Bizden selâm söylen ev külfetine
Çıkıp ele karşı ağlamasınlar
 
Ala gözlüm zülfün kelep eylesin
Döksün mah yüzüne nikap eylesin
Ali Baba Hak'tan dilek dilesin
Bizi dâr dibinde eğlemesinler
 
Ali Baba eğer söze uyarsa
Emir Hüdâ'nındır, beyler kıyarsa
Ala gözlü yavrularım duyarsa
Alı çözüp kara bağlamasınlar
 
Surum işlemedi, kaddim büküldü
Beyaz vücudumun bendi söküldü
Önüm sıra kırklar, pirler çekildi
Daha beyler bizi dillemesinler
 
Pir Sultan Abdal'ım coşkun akarım
Akar akar dost yoluna bakarım
Pirim aldım seyrangâha çıkarım
Daha Yıldız Dağı'n yaylamasınlar
 
Bu yıl bu dağların karı erimez
Eser bâd-i sabâ yel bozuk bozuk
Türkmen kalkıp yaylasına yürümez
Yıkılmış aşiret il bozuk bozuk
 
Kızılırmak gibi çağladım aktım
El vurdum göğsümün bendini yıktım
Gül yüzlü ceranin bağına çıktım
Girdim bahçesine gül bozuk bozuk
 
Pir Sultan'ım yaratıldım kul diye
Zalim paşa elınden mi öl diye
Dostum beni ısmarlamıs gel diye
Gidecegim amma yol bozuk bozuk
 
Post kasıyosun iyi güzelde çok sacma oluyo böyle sayfalarca bi kıtayı koyman gereksiz bunu kim okur böyle
 
Geri
Üst